بیایید منحنی اینفومدیک را مسطح کنیم

تهیه کننده: شبنم ایزدی، دکترای مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی، مرکز تحقیقات مدیریت بیمارستانی

منبع: وب سایت سازمان جهانی بهداشت

در نتیجه همه گیری کووید-19، بیشتر ما کلمه جدیدی در واژگان خود داریم: اپیدمیولوژی. اپیدمیولوژی شاخه ای از علم پزشکی است که به روشهای انتقال بیماریها و کنترل آنها در جمعیت می پردازد. اکنون وقت آن است که کلمه جدید دیگری را بیاموزیم: اینفومدیولوژی infodemiology.

ما انسانها، موجوداتی کنجکاو و مبتکر هستیم. ما می خواهیم دنیای اطراف خود را بشناسیم و در مورد چالش هایی که با آنها روبرو هستیم و همچنین چگونگی غلبه بر آن چالشها به روز باشیم. یکی از راه های انجام این کار جستجو و به اشتراک گذاری اطلاعات است. حتی دانشمندان در سراسر جهان سخت تلاش می کنند تا پژوهشهای بیشماری را که از زمان ظهور کووید-19 انجام شده است، دنبال کنند.

 

اما این فقط محدود به مطالعات علمی نیست. همچنین ارتباطات رسمی بین دولت ها و موسسات بهداشتی درمانی در سراسر جهان وجود دارد. و در نتیجه، مقالات خبری و نظرات و پیام هایی از طرف وبلاگ نویسان، پادکست ها و تأثیرگذارهای شبکه های اجتماعی وجود دارد. همچنین ممکن است اطلاعاتی را که دوستان و خانواده در شبکه های اجتماعی یا برنامه های پیام رسانی به اشتراک گذاشته اند، مشاهده کنید.

به همه اینها اینفومدیک (infodemic) گفته می شود: حجم بسیار زیادی از اطلاعات مربوط به بیماری همه گیری کووید-19. اینفومدیولوژی عبارت است از مطالعه آن اطلاعات و نحوه مدیریت آن.

بررسی اینفومدیک: نکات مهم برای شناسایی اطلاعات غلط یا اطلاعات نامعتبر.

1- منبع اطلاعات یا خبر را بررسی کنید.

چه کسی اطلاعات را با شما به اشتراک گذاشته و آنها را از کجا آورده است؟ حتی اگر دوستان یا خانواده باشد، باز هم باید منبع آنها را بررسی کنید. برای بررسی حساب های جعلی در شبکه های اجتماعی، به مدت فعال بودن پروفایل ها، تعداد دنبال کنندگان و آخرین پست های آنها نگاه کنید. برای وب سایت ها، صفحات "درباره ما" و "تماس با ما" را بررسی کنید تا به دنبال اطلاعات پس زمینه و جزئیات تماس قانونی باشید.

وقتی صحبت از تصاویر یا فیلم ها می شود، بررسی صحت آنها را در خود به یک عادت تبدیل کنید. برای بررسی صحت تصاویر، می توانید از ابزارهای جستجوی عکس معکوس ارائه شده توسط Google و TinEye استفاده کنید. در مورد فیلم ها، می توانید از Amnesty International's YouTube DatViewer استفاده کنید.

سایر سرنخ هایی که ممکن است منبع غیرقابل اعتماد یا نادرست باشد شامل طراحی بصری غیرحرفه ای، املا و دستور زبان ضعیف یا استفاده بیش از حد از علائمی مثل علامت تعجب است.

2- فقط به تیتر خبر اکتفا نکنید.

عناوین ممکن است جذاب و هیجان برانگیز باشد. فقط به عنوان مقاله اکتفا نکنید و محتوا را نیز بخوانید. فقط به شبکه های اجتماعی اکتفا نکنید و به منابع چاپی مانند روزنامه ها و مجلات  و منابع دیجیتال مانند پادکست ها و سایت های خبری آنلاین رجوع کنید. متنوع سازی منابع به شما امکان می دهد تا تصویری بهتر از آنچه قابل اعتماد نیست یا هست را بدست آورید.

3- نام نویسنده را جستجو کنید.

نام نویسنده را به صورت آنلاین جستجو کنید تا ببینید واقعی یا معتبر هستند.

4- تاریخ را بررسی کنید.

وقتی به اطلاعاتی برخوردید، این سوالات را از خود بپرسید: آیا این یک داستان اخیر است؟ آیا به روز بوده و مربوط به رویدادهای جاری است؟ آیا از عنوان، تصویر یا آماری خارج از متن استفاده شده است؟

5- شواهد اثبات کننده را بررسی کنید.

ادعاهای داستان های معتبر با حقایق پشتیبانی می شوند- به عنوان مثال، نقل قول از متخصصان یا ارتباطشان با آمار یا مطالعات. تأیید کنید که کارشناسان قابل اعتماد هستند و آن ارتباطات در واقع از داستان پشتیبانی می کنند.

6- سوگیری های خود را برسی کنید.

همه ما تعصبات و سوگیری هایی داریم و این عامل در چگونگی برداشت ما از آنچه که در اطرافمان اتفاق می افتد، تاثیرگذار است. سوگیری های خود را ارزیابی کنید و اینکه چرا ممکن است به یک سرفصل یا داستان خاص جلب شده باشید. تعبیر شما از آن چیست؟ چرا چنین برخوردی کردید؟ آیا فرضیات شما را به چالش می کشد یا آنچه را می خواهید بشنوید به شما می گوید؟ از تفسیر یا عکس العمل خود چه چیزی یاد گرفتید؟

7-  به سراغ حقیقت سنجها بروید.

در صورت تردید، با سازمان های معتبر بررسی واقعیت، مانند شبکه بین المللی بررسی واقعیت و رسانه های خبری جهانی که در زمینه کشف اطلاعات غلط از جمله آسوشیتدپرس و رویترز تمرکز دارند، مشورت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *